Jeziora Plitwickie która trasa najlepszą dla miłośników przyrody?

Jeziora Plitwickie to zjawiskowy kompleks 16 jezior krasowych położonych w samym sercu Chorwacji. Każdego roku region przyciąga miłośników przyrody pragnących zachwycić się turkusową wodą, przepięknymi wodospadami i nienaruszoną fauną. Zastanawiając się, która trasa jest najlepsza dla miłośników przyrody, od razu można wskazać jednoznacznego lidera — trasę K. Poniżej znajdziesz pełen przegląd atrakcji, jakie czekają na trasie K oraz porównanie alternatyw, by odpowiedzieć na potrzeby najbardziej wymagających entuzjastów przyrody.

Park Narodowy Jezior Plitwickich — unikalny ekosystem i ogólna charakterystyka

Park Narodowy Jezior Plitwickich to największy i zarazem najstarszy park narodowy w Chorwacji, założony w 1949 roku. Od 1979 roku stanowi obiekt dziedzictwa UNESCO, obejmujący powierzchnię ponad 296 km². Leży centralnie w regionie Lika, oddalony o 140 km od Zagrzebia i 55 km od Adriatyku. Park obejmuje 16 jezior położonych na długości 8,2 km i łącznej powierzchni 200 ha, połączonych kaskadowo ponad 90 wodospadami.

Jeziora rozdzielają się na Górne Jeziora, otoczone łagodnymi, dolomitowymi brzegami i obfite w lasy oraz Dolne Jeziora, ukryte w głębokim kanionie skalnym, gdzie brzegi są strome i surowe. Największym jeziorem jest Kozjak (81 ha, 49,5 m głębokości), natomiast najmniejsze to Buk (0,1 ha). Tym, co zachwyca przy pierwszym spojrzeniu, jest niezwykle turkusowy kolor wody, osiągający latem temperaturę 15-22°C.

Procesy krasowe — tajemnica powstania Jezior Plitwickich

Jeziora Plitwickie mają powyżej 12 000 lat. Ich powstanie to wynik długotrwałych procesów krasowych, czyli rozpuszczania skał wapiennych i dolomitowych przez wodę. Woda z podziemnych i powierzchniowych źródeł (Crna rijeka, Bijela rijeka, zasilające rzekę Maticę) formuje kolejne progi kamienne zwane trawertynowymi. To właśnie te trawertynowe bariery tworzą kaskady, liczne groble i zapierające dech w piersiach wodospady.

Woda przepływająca przez kamienne przeszkody filtrowana jest przez wapienne warstwy, co nadaje jej turkusową barwę. Ten złożony i ciągle trwający proces osadzania trawertynu jest naturalną siłą kształtującą ekosystem i zjawiskowy wygląd parku. Woda Jezior Plitwickich nigdy się nie zatrzymuje i wciąż rzeźbi nowe kaskady i progi, zapewniając parku nieustannie zmieniający się krajobraz.

Sercem natury — przyroda, fauna i flora

Park Narodowy Jezior Plitwickich to nie tylko jeziora, ale także rozległe lasy jodłowo-świerkowe, łąki i bagna. Stanowią one dom dla wielu rzadkich gatunków zwierząt. Na terenie parku można spotkać symbol dzikiej Europy — niedźwiedzia brunatnego, jak również wilki, rysie oraz liczne jelenie, borsuki, wydry i ptaki drapieżne. Tak duża bioróżnorodność jest możliwa dzięki różnorodności ekosystemów, które łączą się w jednym obszarze. Lasy stwarzają optymalne warunki do życia dla dzikiej fauny, a krystalicznie czysta woda sprzyja rozwojowi bogatej flory wodnej i lądowej.

Jeziora zasilane są przez rzekę Matica, a wypływająca z ostatniego jeziora woda leci kaskadą 78-metrowego Wielkiego Wodospadu (Veliki Slap), zasila na końcu rzekę Korana, liczącą 134 km długości.

Trasy piesze — która najlepsza dla miłośników przyrody?

Wśród tras pieszych dostępnych na terenie parku wyraźnie wyróżnia się Trasa K. To zdecydowanie najlepszy wybór dla miłośników przyrody, którzy pragną bez pośpiechu odkryć wszystkie zakamarki i naturalne cuda parku. Trasa K prowadzi przez cały teren jezior, mierzy około 18 km długości i jej przejście zajmuje od 6 do 8 godzin.

Trasa ta gwarantuje kontakt z całą mozaiką krajobrazową: prowadzi przez oba zespoły jezior, górne dolomitowe obrzeża, dolne kanionowe partie, szlaki widokowe skryte w głębokich lasach oraz drewniane kładki nad turkusowymi taflami wody. Po drodze można obserwować dzikie zwierzęta, rzadkie okazy roślinności oraz podziwiać niepowtarzalne widoki na kaskadowo ułożone jeziora i ponad 90 wodospadów.

Największą atrakcją szlaku pozostaje dotarcie do Wielkiego Wodospadu, spacer wokół Górnych i Dolnych Jezior, liczne punkty widokowe i okazja do zanurzenia się w dźwiękach i zapachach prawdziwego lasu. Przyrodniczy charakter trasy potęguje ograniczenie obecności infrastruktury turystycznej. Miłośnicy dzikiej przyrody mogą poczuć się tam częścią nienaruszonego środowiska.

Alternatywne szlaki i organizacja zwiedzania

Dla osób z ograniczoną ilością czasu najlepszą alternatywę stanowi Trasa A, prowadząca przez najbardziej efektowną część Dolnych Jezior. Całość zajmuje około 2-3 godziny, licząc 3,5 km spaceru. Pozwala zobaczyć kanion, Wielki Wodospad oraz wybrane partie malowniczych kaskad. Choć krótsza, trasa A również pozwala poczuć magię Plitwic i zanurzyć się w krasowych krajobrazach.

Na terenie parku dostępnych jest łącznie 18 km oznaczonych szlaków. Dodatkowe ułatwienia dla zwiedzających zapewniają ekologiczne pociągi i statki. Organizacja ruchu została skonstruowana z naciskiem na ochronę przyrody, przez co możliwości dostępu są uzależnione od warunków atmosferycznych i sezonu. Wyraźnie widoczny jest także nacisk na zrównoważoną turystykę, która chroni unikalność parku mimo rekordowej liczby 1,7 mln zwiedzających (dane z 2017 roku).

Podsumowanie — jaką trasę wybrać?

Dla prawdziwych miłośników dzikiej przyrody, którzy chcą doświadczyć wszystkich walorów Plitwic, najlepszą trasą jest Trasa K. Umożliwia ona pełną eksplorację jezior, wodospadów, kanionów oraz gęstych lasów, dając niepowtarzalną możliwość bliskiego kontaktu z fauną i florą Chorwacji. Alternatywą dla osób z ograniczonym czasem pozostają krótsze szlaki, na czele z Trasą A, jednak nie pozwalają one na zobaczenie całego ekosystemu w tak imponującej skali.

Wybierając się na Jeziora Plitwickie, warto przygotować się na całodzienną wędrówkę trasą K, by w pełni wykorzystać jedyne w swoim rodzaju cuda natury, których nie znajdziesz nigdzie indziej w Europie.